၁၉၆၀ Burma Law Report

၁၉၆၀ Burma Law Report တစ္ခုကို မိတ္ေဆြတို႔ စိတ္၀င္စားမယ္ထင္လို႔ တင္ေပးလိုက္တယ္။ ဒါမ်ိဳး အမႈေတြ ေရွးယခင္ထဲက ျမန္မာျပည္မွာ ရွိခဲ့တယ္။ ဒီတရားသူၾကီးက ဘယ္လို ဆံုးျဖတ္ေပးခဲ့တယ္ ဆိုတာ ေသခ်ာ ဖတ္ၾကည့္ပါ။ စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းပါတယ္။

မိတ္ေဆြတို႔ ဒီစာရြက္ေတြကို ဖတ္ရတာအဆင္မေျပမွာစိုးလို႔ အဓိကက်တဲ့ တရားရံုးေတာ္ရဲ့ ေနာက္ဆံုး ေကာက္ခ်က္နဲ႔ အမိန္႔ခ်မွတ္ခဲ့တာကို က်ေနာ္ ျပန္ကူးေပးလိုက္တယ္။

[ ဤကဲ့သို႔ေသာ အမႈမ်ားတြင္ လူတစ္ဦးတေယာက္သည္ျမန္မာျပည္တြင္းသို႔ ခိုး၀င္လာသည္ ဆိုသည္မွာ တရားစီရင္ေရး ကိစၥသာျဖစ္၍ အေျခခံဥပေဒပုဒ္မ ၁၅၀ အရ ကန္႔သတ္ထားသည့္ တရားစီရင္ေရး ဆိုင္ရာ အလုပ္၀တၱရားအေနျဖင့္ တရားဥပေဒႏွင့္ကိုက္ညီေအာင္ေဆာင္ရြက္စီရင္ဆံုးျဖတ္ရေပမည္။ ယခုကဲ့သို႔ လူ၀င္မႈၾကီးၾကပ္ေ၇း၀န္ေထာက္က တင္ သမွ်ကို စစ္ေဆးၾကားနာျခင္း မျပဳဘဲ ျပီးစလြယ္ အသင့္ရွိပံုစံတြင္ လက္မွတ္ထိုး၍ ျပည္ႏွင္ဒဏ္ေပးခဲ့ျခင္းမွာ လံုး၀မသင့္ေလ်ာ္ေၾကာင္းကို ဤရံုးေတာ္က
ေဖၚျပလိုက္သည္။ဤအမႈမ်ားတြင္ လူ၀င္မႈၾကီးၾကပ္ေရး၀န္ၾကီးဌာန ၊ တြဲဘက္အတြင္း၀န္က ေလ်ာက္ထားသူမ်ားသည္ ျမန္မာစကားပင္ မတတ္၊ တရားသျဖင့္ ျမန္မာျပည္တြင္းသို႔ ၀င္ေရာေနထိုင္သူမ်ားျဖစ္ေၾကာင္းကို ယံုၾကည္ ေလာက္ေအာင္ မျပႏိုင္ဟု ေဖၚျပသည္။

ဤကဲ့သို႔ ေခ်ပျခင္းမွာ အဆန္းမဟုတ္၊ ေရွးကအမႈမ်ားတြင္လည္း ထိုနည္းတူ ေခ်ပခဲ့သည္ကို ဤရံုးေတာ္ကေ၀ဖန္ခဲ့ျပီး ျဖစ္သည္။ ျမန္မာျပည္တြင္ ျမန္မာလူမ်ိဳး အစစ္အမ်ားအျပားမေရာက္ေသးေသာ ေဒသမ်ား၌ျမန္မာႏွင့္အသြင္မတူ၊ ျမန္မာစကားမတတ္၊ ျမန္မာျပည္တြင္ ဘယ္တံုးက ဘာျဖစ္ခဲ့သည္ကို မေျပာႏိုင္ေသာျပည္ေထာင္စု တိုင္းရင္းသားမ်ား ရွိၾကေသးသည္။ ရခိုင္တိုင္း ေဒသမ်ား၌ ျမန္မာစကားမတတ္သူ ျပည္ေထာင္စုသားမ်ားအေျမာက္အျမားရွိႏိုင္သည္။ ျပည္ေထာင္စု ႏိုင္ငံသားျဖစ္မႈ အက္ဥပေဒ ပုဒ္မ ၄(၂) အရ၊ ေရွးအခါက အျခားႏိုင္ငံျခားမွ လာ၍ ေနထိုင္ၾကသူမ်ားမွ ဆင္းသက္ေသာ ေျမးျမစ္မ်ားသည္ ဥပေဒအရ ျပည္ေထာင္စု ႏိုင္ငံသားမ်ား ျဖစ္ၾကသည္ကိုလည္း သတိမူသင့္သည္။

ယံုၾကည္ေလာက္ေအာင္ အေထာက္အထား မျပႏိုင္ဆိုသည့္အခ်က္ႏွင့္ ပက္သက္၍ ဖမ္းဆီးသည့္ေန႔ကစျပီး ေထာင္ထဲတြင္ ခ်ဳပ္ထားသူတို႔ကို အေထာက္အထားျပရန္အတြက္ အခြင့္အေရးကို လံုး၀မေပးသည့္အျပင္ ကိုင္ေဆာင္ထားသည့္ႏိုင္ငံသားလက္မွတ္မ်ားကိုပင္ အာဏာပိုင္မ်ားက သိမ္းဆည္းထားေသးသည္။

ေလ်ာက္ထားသူ ၂၃ ဦးကို ျမန္မာျပည္တြင္းသို႔ ခိုး၀င္လာသူမ်ားဟု ယူဆႏိုင္ရန္ တရား၀င္ သက္ေသခံ ျဖစ္ႏိုင္ေသာ အေထာက္အထား လံုး၀မရွိ၍ ထိုကဲ့သို႔ေသာ ယူဆခ်က္ကို ကိုးကားျပီး လူ၀င္မႈအေရးေပၚ အက္ဥပေဒ ပုဒ္မ ၇ (၂) အရ ျပည္ႏွင္ဒဏ္ေပးျခင္းသည္ တရားဥပေးႏွႈ့္ မကိုက္ညီသျဖင့္ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ ထားျခင္းမွာ တရားဥပေဒႏွင့္ ဆန္႔က်င္ေသာ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားျခင္းသာ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေမာင္းေတာနယ္ပိုင္ ၀န္ေထာက္မင္း၏ အမိန္႔မ်ားကို ပယ္ဖ်က္ျပီး ေလ်ာက္ထားသူမ်ားအား အခ်ဳပ္မွ ခ်က္ျခင္း လြတ္ပစ္ရန္ အမိန္႔ခ်မွတ္လိုက္သည္။ ]

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s